*Δούλευε σε ένα πρόβλημα κάθε φορά. Κατά τη διάρκεια συγκρούσεων είναι προτιμότερο να προσπαθείς να επιλύεις ένα πρόβλημα κάθε φορά. Το να έρχονται στην επιφάνεια πολλά προβλήματα ταυτόχρονα μπορεί να μπερδέψει γονείς και παιδιά και να τους  αποπροσανατολίσει.

*Ψάξε για δημιουργικούς τρόπους επίλυσης των προβλημάτων. Οι γονείς, όταν προσπαθούν να επιλύουν συγκρούσεις πρέπει να έχουν στο μυαλό τους ότι συνήθως υπάρχει πέραν της μιας λύσης σε ένα πρόβλημα. Πρέπει να δουλεύουν μαζί με τα παιδιά τους για να βρίσκουν λύσεις που ικανοποιούν όλους. Αν μια λύση δε δουλεύει πρέπει να είναι αρκετά ευέλικτοι ώστε να αναζητούν εναλλακτικές λύσεις.

*Να είσαι ευγενικός. Οι γονείς δεν πρέπει να ξεχνούν τους κανόνες ευγένειας όταν συνομιλούν με τα παιδιά τους, αλλά να τα χειρίζονται με τον απαιτούμενο σεβασμό. Επίσης, κατά τη διάρκεια συγκρούσεων πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί ώστε να μην πούνε πράγματα που δε θα έλεγαν ποτέ σε άλλο συγγενή ή φίλο.

*Χρησιμοποίησε μηνύματα σε πρώτο πρόσωπο. Όταν οι γονείς συζητούν με τα παιδιά τους είναι καλό να θέτουν τα προβλήματα σε όρους του πώς νιώθουν οι ίδιοι για αυτά. Π.χ. αντί να τους επιρρίψουν φταίξιμο λέγοντας: «Ποτέ δε μαζεύεις τα ρούχα σου», οι γονείς θα  μπορούσαν να τους μιλήσουν για το πώς η συμπεριφορά τους τους κάνει να νιώθουν: «Στεναχωριέμαι όταν δε μαζεύεις τα ρούχα σου». Αυτό είναι πιο αποτελεσματικό, διότι από τη μια πιο δύσκολα τα παιδιά αντιστέκονται σε κάτι που έχει να κάνει με τα συναισθήματα των γονιών τους και από την άλλη νιώθουν να απειλούνται λιγότερο. Επίσης, τα παιδιά μαθαίνουν να εκφράζουν τα ίδια τα συναισθήματά τους με αυτόν τον τρόπο.

*Να είσαι πρόθυμος να συγχωρείς. Δίδαξε στα παιδιά σου  να συγχωρούν με το να κάνεις κι εσύ το ίδιο.

Πώς να αποφεύγεις την αρνητική επικοινωνία

Δυστυχώς πολλοί γονείς προβαίνουν συχνά σε αρνητικές μορφές επικοινωνίας με τα παιδιά τους, χωρίς πολλές φορές να συνειδητοποιούν ότι το κάνουν. Αυτό μπορεί να χαλάσει τη σχέση εμπιστοσύνης με το παιδί και επίσης να μειώσει την αυτοεκτίμησή του. Πιο κάτω παρατίθενται κάποια παραδείγματα αρνητικής επικοινωνίας που πρέπει οι γονείς να αποφεύγουν. Ο κάθε γονιός μπορεί να αναγνωρίσει σε αυτά τα παραδείγματα δικές του συμπεριφορές και να προσπαθήσει να τις αλλάξει.

  • Επανάληψη των όσων έχουν ήδη ειπωθεί και διαλέξεις. Οι γονείς κάνουν διάλεξη όταν δίνουν πολύ περισσότερες πληροφορίες από όσες χρειάζεται, χωρίς να ακούνε τις απόψεις των άλλων. Αυτό οδηγεί τα παιδιά στο να σταματήσουν να ακούνε και να γίνονται αμυντικά. Για να αποφεύγουν τα πιο πάνω οι γονείς πρέπει να κρατούν σύντομες τις συνομιλίες και να εφαρμόζουν άλλες συνέπειες (π.χ. time-out) όταν τα παιδιά δεν υπακούνε.
  • Παρεμβολές στην ομιλία του παιδιού. Το παιδί πρέπει να έχει την ευκαιρία να ολοκληρώσει το λόγο του, χωρίς να διακόπτεται διαρκώς από τους γονείς του, αλλιώς υπάρχει κίνδυνος να σταματήσει τελείως να επικοινωνεί με τους γονείς του.
  • Κριτική. Οι γονείς πρέπει να αποφεύγουν να κριτικάρουν τις σκέψεις και τα συναισθήματα των παιδιών τους ή ακόμη και τα ίδια τα παιδιά τους. Τα παιδιά πολλές φορές το αντιμετωπίζουν αυτό ως άμεση επίθεση, με αποτέλεσμα να μειώνεται η αυτοπεποίθησή τους. Αν χρειαστεί μπορούν να κριτικάρουν μόνο τη συμπεριφορά των παιδιών.
  • Επικέντρωση στο παρελθόν και στα όσα έχουν γίνει. Όταν ένα πρόβλημα ή μια σύγκρουση έχει επιλυθεί δεν πρέπει να επαναφέρεται ξανά από τους γονείς. Το παιδί έχει ανάγκη να γνωρίζει ότι όταν κάτι έχει ξεκαθαρίσει παραμένει ως τέτοιο.
  • Προσπάθεια για έλεγχο των παιδιών μέσα από τη δημιουργία ενοχών. Οι γονείς που δημιουργούν ενοχές στα παιδιά τους εξαιτίας κάποιων σκέψεων, συναισθημάτων ή πράξεών τους κάνουν μεγάλη ζημιά στη σχέση τους με τα παιδιά τους, οπότε καλό είναι να αποφεύγεται.
  • Χρήση του σαρκασμού. Οι γονείς χρησιμοποιούν σαρκασμό όταν λένε πράγματα που δεν εννοούν και υπονοούν ακριβώς το αντίθετο μέσα από τον τόνο της φωνής τους. Η χρήση του σαρκασμού πληγώνει τα παιδιά και σίγουρα δεν είναι ένα χρήσιμο εργαλείο στα χέρια των γονιών που θέλουν να επικοινωνούν αποτελεσματικά με τα παιδιά
  • Καθοδήγηση των παιδιών πώς να λύνουν τα προβλήματά τους. Οι γονείς που δίνουν έτοιμες λύσεις στα προβλήματα των παιδιών τους αντί να τα αφήνουν να βρίσκουν μόνα τους λύσεις τα κάνουν να σκέφτονται ότι δεν έχουν τα ίδια τον έλεγχο της ζωής ή ότι δεν τα εμπιστεύονται οι γονείς τους.
  • Μείωση των παιδιών. Μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους, π.χ. ρεζίλεμα, κριτική, και μπορεί να μειώσει την αυτοπεποίθησή του παιδιού. Τα παιδιά που μειώνονται από τους γονείς τους νιώθουν απόρριψη και ότι δεν τα αγαπούν.
  • Χρήση απειλών. Οι απειλές σπάνια είναι αποτελεσματικές. Συχνά κάνουν τα παιδιά να νιώθουν αδύναμα και αδικημένα από τους γονείς τους.
  • Χρήση ψεμάτων. Οι γονείς πρέπει να είναι ειλικρινείς με τα παιδιά τους, έστω κι αν μπαίνουν κάποιες φορές στον πειρασμό να πούνε ψέματα. Τα παιδιά μπορούν να διαισθανθούν πότε οι γονείς τους λένε ψέματα, οπότε διαταράσσεται η σχέση εμπιστοσύνης. Αν οι γονείς είναι ειλικρινείς, ενθαρρύνονται και τα παιδιά να είναι ειλικρινή.
  • Άρνηση των συναισθημάτων των παιδιών. Έστω κι αν οι γονείς κάποιες φορές διαφωνούν με τα συναισθήματα των παιδιών τους πρέπει είναι υποστηρικτικοί και να δείχνουν κατανόηση. Π.χ. αν το παιδί είναι λυπημένο που έχασε σε ένα αγώνα, ο γονιός μπορεί να πει: «Ξέρω ότι ήθελες πραγματικά να κερδίσεις αυτό τον αγώνα. Κάποιες φορές είναι σκληρό να χάνεις». Στην αντίθετη περίπτωση τα παιδιά θα νιώθουν ότι οι γονείς τους δεν τα καταλαβαίνουν.

Τι μπορούν να πούνε οι γονείς για να ανοίξουν κανάλια επικοινωνίας με τα παιδιά

 «Θα ήθελα να ακούσω περισσότερα για αυτό».

  • «Καταλαβαίνω»
  • «Θέλεις να μιλήσεις περισσότερο για αυτό»

***Η αποτελεσματική επικοινωνία θέλει σκληρή δουλειά αλλά σίγουρα αξίζει η προσπάθεια

 

Please follow and like us:
error
fb-share-icon