1. Τα παιδιά βιώνουν διάφορα συναισθήματα. Επιβεβαιώστε ότι όλα τα συναισθήματα είναι αποδεκτά και φυσιολογικά.
  2. Επιτρέψτε στα παιδιά να συζητήσουν για τα συναισθήματά τους και τις ανησυχίες τους και εξηγήστε τους ότι οι αντιδράσεις τους είναι φυσιολογικές και αναμενόμενες.
  3. Ενθαρρύνετέ τα να εκφράσουν όποια ερώτηση έχουν σε σχέση με τα πρόσφατα γεγονότα. Είναι σημαντικό να είστε ενεργητικοί ακροατές. Εξηγήστε τους ότι, όπως όλοι οι άνθρωποι, έτσι και πολλοί ενήλικες έχουν ίδια ή παρόμοια συναισθήματα και ότι αυτό είναι φυσιολογικό.
  4. Βοηθήστε τα παιδιά να νιώσουν προσωπική ασφάλεια.
  5. Καθησυχάστε τα παιδιά και διαβεβαιώστε τα πως ως «σημαντικοί ενήλικες» θα συνεχίσετε να τα φροντίζετε και να τα προστατεύετε.
  6. Βοηθήστε τα παιδιά να νιώσουν μια αίσθηση ελέγχου με το να δημιουργήσετε μαζί μια λίστα με τρόπους και στρατηγικές αντιμετώπισης της λύπης, του άγχους και του φόβου. Έτσι, όλη η οικογένεια θα είναι οργανωμένη με πρακτικό τρόπο αντιμετώπισης των αρνητικών συναισθημάτων που έχουν δημιουργηθεί τις τελευταίες μέρες.
  7. Αποφύγετε αναφορά σε στερεότυπα ή σε εκφράσεις που ενδεχομένως να μειώσουν άτομα, χώρες ή θρησκείες οι οποίες πιθανόν να συνδέονται με τις πυρκαγιές. Τα παιδιά συνήθως γενικεύουν αρνητικές δηλώσεις και πιθανόν να επιδείξουν στο μέλλον εκφοβιστικές και ρατσιστικές τάσεις.
  8. Βοηθήστε τα παιδιά να κατανοήσουν τι έγινε με βάση το αναπτυξιακό τους επίπεδο. Να είστε ειλικρινείς. Παρουσιάστε τους τα γεγονότα όπως έχουν. Πείτε στα παιδιά μόνο τα στοιχεία που πραγματικά χρειάζεται να ξέρουν. Όπως ήδη αναφέραμε υπάρχουν αρκετά ευάλωτα παιδιά ή παιδιά με άλλες σχετικά τραυματικές εμπειρίες που μπορεί να τους ενεργοποιήσει αυτή η κατάσταση στρες και άλλα συναισθηματικά προβλήματα. Η συζήτηση θα πρέπει να εμπερικλείετε με ψυχραιμία, σύνεση και ελπίδα πως η κατάσταση είναι αντιμετωπίσιμη και πως σύντομα θα τελειώσει με αίσιο τέλος για τα αγαπημένα τους πρόσωπα και ζώα.
  9. Οι αντιδράσεις των γονιών σε διάφορα γεγονότα, όπως και κατά τη διάρκεια μιας κρίσης αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση για τα παιδιά. Οπόταν, αν οι γονείς δράσουν με χαμηλούς τόνους, τότε τα παιδιά θα βιώσουν περαιτέρω ασφάλεια και θα μιμηθούν τις αντιδράσεις των γονιών τους.
  10. Περιορίστε την πρόσβαση που έχουν τα παιδιά στην τηλεόραση, ραδιόφωνο και το διαδίκτυο αναφορικά με τα γεγονότα αυτά. Το ίδιο ισχύει και για εμάς τους ενήλικες.
  11. Διατηρήστε δομή και σταθερότητα στο χώρο του σπιτιού/οικογενειακού πλαισίου.
  12. Σιγουρευτείτε ότι τα παιδιά σας ακολουθούν ένα ισορροπημένο πρόγραμμα αναφορικά με την κατάσταση ύπνου, διατροφής και άσκησης/γυμναστικής.
  13. Αφιερώστε περισσότερο χρόνο με τα παιδιά σας το βράδυ διαβάζοντάς τους ένα παραμύθι ή κάνοντας κάποια άλλη χαλαρωτική δραστηριότητα και καθίστε λίγο περισσότερο στο πλάι του κρεβατιού τους προτού κοιμηθούν.
  14. Τα παιδιά πιθανόν να επιδείξουν συμπεριφορικές ή συναισθηματικές αλλαγές. Αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό και αναμενόμενο. Να γνωρίζετε ότι τα παιδιά επεξεργάζονται και επιδεικνύουν την αγωνία, το φόβο και τη λύπη με διάφορους τρόπους. Αυτή ίσως να είναι και η πιο κατάλληλη στιγμή να πάτε με τα παιδιά σας στην εκκλησία (ανάλογα με τις δικές σας θρησκευτικές πεποιθήσεις).
  15. Δώστε έμφαση στην ψυχική ανθεκτικότητα των παιδιών και ολόκληρης της οικογένειας: Μιλήστε στα παιδιά για προηγούμενες δυσκολίες, στις οποίες η οικογένειά σας τα είχε καταφέρει. Εντοπίστε τις ικανότητες των ίδιων των παιδιών σε καθημερινές καταστάσεις και σε δύσκολες συνθήκες καθώς και τους αποτελεσματικούς τρόπους, με τους οποίους τις διαχειρίστηκαν. Όταν συζητάτε με τα παιδιά για τις ανησυχίες και τους φόβους της οικογένειας, φροντίστε το τελικό μήνυμα που παίρνουν τα παιδιά να είναι ότι: «Θα τα καταφέρουμε».

Εν κατακλείδι…

  • Να μην ξεχνούμε ότι λειτουργούμε ως πρότυπα για τα παιδιά μας και επηρεάζονται όχι μόνο απ΄ αυτά που λέμε αλλά και απ΄ αυτά που δεν λέμε!
  • Οι δύσκολες καταστάσεις είναι μέρος της ζωής και ότι είναι η αντίσταση στις αντιξοότητες που βοηθά στη καλλιέργεια της ψυχικής μας ανθεκτικότητας.
  • Αναζητήστε νόημα στη καθημερινότητα, επικεντρωθείτε στο τώρα και πως αυτό μπορεί να γίνει πιο βιώσιμο και ευχάριστο.
  • Περιορίστε το άγχος σας, διατηρείστε την αισιοδοξία σας και την ελπίδα ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες!

Ανδρέας Δημητρίου

Εγγεγραμμένος Εκπαιδευτικός/Σχολικός Ψυχολόγος Εκπαιδευόμενος Συστημικός/Οικογενειακός Ψυχοθεραπευτής

Please follow and like us:
error
fb-share-icon